De duivelse kern | De Ingenieur

2021-10-26 06:25:18 By : Mr. Zheng Huang

Deze website heeft cookies gebruikt om uw surfervaring te maken. Meer informatie.

De inventiviteit van de mens wordt alleen geëvenaard door zijn domheid. Ik kwam daar zelf achter toen ik in de tweede klas van de middelbare school tijdens de natuurkundeles nogal verstrooid een thermometer in de vlam van een bunsenbrander stak omdat ik ineens afvroeg hoe heet die vlam zou zijn. De vraag was goed, de meetmethode niet.

De thermometer, een glasbuis met kwik van een halve meter lang, explodeerde. Daarna was de labtafel een pretpark met rollende kwikbolletjes. Mijn natuurkundeleraar, die naar de onbekende naam Klootsma luisterde, keek mij ongelovig aan luisterde. Hoe had ik kunnen denken dat… Ik kon toch zien dat de schaal op de thermometer niet hoger ging dan…

Overigens had hij dat best kunnen weten want hij was zelf degene die de agressieve reactie van kalium op water gedemonstreerd door een brok van dat materiaal in een stukje tissue te wikkelen en het in een met water gevuld bekerglas te mieteren. Het resultaat was een explosie die het bekerglas vernielde en een interessant patroon van brandplekken achterliet op het plafond.

Al met al is het geen wonder dat ik bijna altijd in schateren uitbarst als het woord foolproof valt. Al was het maar omdat je geen dwaas nodig hebt om van alles en nog wat in het honderd te laten lopen. Neem bijvoorbeeld de die kort na afloop van de Tweede Wereldoorlog in Los Alamos werden uitgevoerd op een contraptie die door het leven ging als de experimenten.

Het ging voor het eerst mis toen natuurkundige Harry Daghlian om nog even de drakenstaart ging kietelen.

De gedachte was dat een kernreactie niet alleen tot stand kon door een kritische massa met een explosie activeren, de zou kunnen zelf brengen als die werd gesloten in een behuizing die het neutronen onmogelijk gemaakt om te bereiken. Er werd een soort bakstenen van wolfraam door een soort bakstenen van wolfraam door een soort bakstenen van wolfraam door een soort bakstenen van wolfraam door. Met het begin van de drakenstaart is het proberen te beginnen.

Op 21 augustus 1945 ging het voor het eerst mis toen natuurkundige Harry Daghlian na het nog even de drakenstaart ging kietelen. In strijd met het protocol waren er geen andere bij, alleen een bewaker. Daghlian was bezig blokken wolfraamcarbide rond de bol te stapelen toen er een uit zijn hand viel, er bovenop de contraptie, opgenomen de massa onmiddellijk superkritisch werd. Een flits en een hete blauwe gevolgdn. Daghlian trok het blok weg en de opstelling kwam tot roest. Nog geen maand later stierf hij door de overdosis radio activiteiten veroorzaakte hij werd uitgevoerd.

Louis Slotin aan het werk zonder dat er iets is gebeurd. Hij experimenteerde met een halve bol van beryllium, die hij over de massa plaatste. Als de halve bol helemaal zakte zou een onmiddellijke reactie volgen. Slotin voorkwam dat door een schroevendraaier te steken tussen de bol en de basis van de opstelling.

We hebben het hier over natuurkundigen, mensen die niet alleen een universitaire studie hebben gevolgd, maar die vanwege hun bijzondere intellectuele vaardigheden zijn terechtgekomen bij Los Alamos. En dan is er een die een opstelling met een kritische massa aanpak als het bouwen met Lego is een andere die zelfs in de gereedschapskist om te kijken om een ​​kernreactie te voorkomen.

Slotins oplossing, een schroevendraaier tussen de halve bol en de opstelling, ging mis. De schroevendraaier glipte weg, de bol kwam neer en weer was daar die blauwe flits en een korte, maar intense hitte. Slotin stierf negen dagen later.

Iets zegt mij dat alles anders had kunnen lopen als er naast natuurkundigen ook een paar ingenieurs hadden rondgelopen. Maar zeker is dat niet. Ingenieurs zijn per slot van rekening ook mensen en we weten allemaal dat 'mens' gelijk staat aan 'feilbaar'. Van 'dwaas'.

Tekst: Marcel Möring Foto: Harry Cock

Vond je dit een interessant artikel, abonneer je dan gratis op onze nieuwsbrief.

© De Ingenieur | Colofon | Disclaimer | Contact